دست نوشته های صورتی من
زندگی رسم خوشایندی است...
زندگی بال و پری دارد باوسعت مرگ...
پرشی دارد به اندازه ی عشق...
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من وتو برود
*********
زندگی مجذور آیینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ی ساده ی یکسان نفس ماست
سراب سپهری
زنگ حرفه و فن است . همه ی بچه های کلاس مثل مجسمه نشسته اند و معلم داره طرز ساختن
مدارهای الکتریکی رو یاد میده
همه مون با دقت داریم به حرف های او گوش می دیم.
بعد از چند دقیقه با صدایی بلند می گه: درس تموم شد اما هیچ کس خوشحال نیست چون نصیحت های بعد از درس هنوز باقی مونده.
خانم شروع می کنه به گفتن جملاتی که اصولا با شنیدن اونها باید به فکر فرو بریم و از اینکه درس رو قبل از تدریس نمی خونیم نادم باشیم اما هیچ کس چنین احساسی نداره .
خانم مثل همیشه از دستمون عصبانیه و مدام از سابقه ی تدریس و کار در مدارس دخترونه پسرونه نمونه دولتی تیزهوشان و ...صحبت می کنه و می گه که با اینهمه سابقه ی تدریس بازم نمی تونه از پس ما بر بیاد.
خلاصه بخش تدریس و نصایح که تموم میشه بخش ساخت مدار شروع میشه که از همه چیز توی دنیا سخت تره .
مرگ من روزی فرا خواهد رسید /
در بهاری روشن از امواج نور /
در زمستانی غبار آلود و دور /
یا خزانی خالی از فریاد و شور /
***
مرگ من روزی فرا خواهد رسید /
روزی از این تلخ و شیرین روزها /
روز پوچی همچو روزان دگر /
سایه ای ز امروز از دیروزها /
***
چشم هایم همچو دالانهای تار /
گونه هایم همچو مرمرهای سرد /
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود /
من تهی خواهم شد از فریاد و درد /
***
می خزند آرام روی دفترم /
دست هایم فارغ از افسون شعر /
یاد می آرم که در دستان من /
روزگاری شعله می زد خون شعر /
***
خاک می خواند مرا هر دم به خویش /
میرسند از ره که در خاکم نهند /
آه شاید عاشقانم نیمه شب /
گل به روی گور نمناکم نهند /
***
بعد من ناگه به یک سو می روند /
پرده های تیره ی دنیای من /
چشم های ناشناسی می خزند /
روی کاغذها و دفترهای من /
***
در اتاق کوچکم پا می نهند /
بعد من با یاد من بیگانه ای /
در بر آیینه می مند بجای /
تار مویی نقش دستی شانه ای /
***
میرهم از خویش و می مانم زخویش /
هر چه بر جا مانده ویران می شود /
روح من چون بادبان قایقی /
در افقها دور و پنهان می شود /
***
می شتابند از پی هم بی شکیب /
روزها و هفته ها و ماه ها /
چشم تو در انتظار نامه ای /
خیره می ماند به چشم راه ها /
***
بعدها نام مرا باران و باد /
نرم می شویند از رخسار سنگ /
گور من گمراه می ماند به راه /
فارغ از افسانه های نام وننگ / .
فروغ فرخ زاد
اگه پنج نفر توی کشورهای مختلف جمع بشن چی کار می کنن؟
توی عراق:برای حمله به سربازهای آمریکایی نقشه می کشن.
توی هند:میرن سینما.
توی کوبا:از فیدل کاسترو تعریف می کنن.
در کره :همه با هم یه شرکت راه می اندازند و کالاهای ژاپنی کپی می کنند.
در مکزیک دونفرشون دوئل می کنن و یکی ناظر دوئل می شه دونفرهم چُِرت می زنن.
توی کانادا:باهم مسابقه میدن.
توی ایتالیا:درمورد مد عینک و لباسشون باهم حرف میزنن.
توی افغانستان : اگه پول نداشته باشن میرن کار می کنن. اگه پول داشته باشن میخوابن.
توی ژاپن:هیچ وقت 5 نفر دور هم جمع نمیشن . چون حداقل 3 تا شون کار دارن .
توی آلمان و انگلیس : درباره ی سیاست های دولت صحبت می کنن.
در پاکستان هم یه باند قاچاق تشکیل میدن .
توی ایران.....
شما بـــــگین.
پینه بسته
دستان کشاورزانی که
می کوشند
تا کام غوره ها شیرین شود
اما
می ترشند
انگورها
انگورهای دم بخت
حتی با اینکه هرروز
لپ هایشان سرخ تر می شود
بعضی هایشان هم
کشمش می شوند
اما مثل همیشه
خالی می ماند
دست های پینه بسته
راستی یه اسم خیلی خوب برای وبم پیشنهاد بدید.
مردی هرروز در بازار گدایی می کرد و مردم هم او را بخاطر حماقتش دست می انداختند. دوسکه به او نشان می دادندکه یکی طلا و دیگری نقره بود و مردگداهمیشه سکه ی نقره را انتخاب می کرد.
این داستان در تمام منطقه پخش شد.هرروز گروهی زن ومرد می آمدندو به او دوسکه نشان می دادند مرد هم سکه ی نقره را انتخاب می کرد.روزی مردی دید که مردم گدا را مسخره می کنند ناراحت شد. پیش مرد گدا رفت و گفت: هر وقت به تو دو سکه نشان دادند سکّه ی طلا را انتخاب کن تا هم پول بیشتری به دست آوری و هم دیگر مسخره ات نمی کنند. گدا پاسخ داد: حق با شماست.اما اگر سکه ی طلا را انتخاب کنم دیگر مردم به من پول نمی دهند تا ثابت کنند که من از آنها احمق ترم تاالان بااین کلک پول خیلی زیادی بدست آورده ام .
نتیجه ی اخلاقی: اگر کاری که می کنی هوشمندانه باشد هیچ اشکالی ندارد که مردم تو را احمق بدانند. 
اودختر زیبایی بود و خواستگاران زیادی داشت اما دختر به این چیز ها اهمیّت نمی داد .
پدرش با اصرار از او می خواست که ازدواج کند برای همین زندگی را به او سخت گرفت . دختر هم از خدا خواست که کاری کند که ریش در بیاورد . و هیچ مردی حاضر نشود با او ازدواج کند .
بعد از مدتی دعای دختر قبول شد و خبر ان به گوش شاه که خواستگار دختر بود رسید خشمگین شد و دستور داد که او را به صلیب بکشند .
وقتی دختر را به صلیب کشیدند تمام گناهان او پاک شد . بعد از مدتی پیکره ای از او ساختند و در کلیسا گذاشتند
روزی مرد فقیری در کلیسا با دیدن پیکره ی دختر برای احترام در مقابلش زانو زد . روح دختر که از تنگدستی مرد آگاه بود یکی از کفش های طلایی اش را برای او انداخت .
مرد کفش را برداشت و با خوشحالی رفت . به زودی خبر گم شدن کفش پیکره در همه جا پیچید .مآمور های شاه خانه ها را گشتند تا کفش را در خانه ی مرد فقیر پیدا کردند. و او را به جرم دزدی به طرف چوبه ی دار بردند . مسیر آنها از جلوی کلیسا بود مرد خواهش کرد که اجازه بدهند برای آخرین بار از پیکره خداحافظی کند.همین که مرد دستی به پیکره کشید دختر لنگه ی دیگر کفش طلایی اش را برای مرد انداخت . وبا این کار بی گناهی مرد را نشان داد.
از کلنجار رفتنت با زمان
لذت میبرم از خشم نگاهت به عقربه های ساعت
که میکوبد در مغزت "تیک تاک" که دیر شد قرار ملاقاتت
ومن سرشار از نشاط میشوم
از اینهمه وفا داریت به خدا
"سیوانی"
باداز پروانه
یک خبر آورده
عطر یک روز قشنگ
باغ را پر کرده
**
آفتاب آمده و
بر زمین تابیده
توی نانوی بهار
غنچه ای خوابیده
**
در دل پیچک ها
این خبر پخش شده
روی بازوی زمین
غنچه ای نقش شده
**
غنچه ی کوچک من
به جهان می خندد
مثل هر سال زمین
دل به او می بندد
**
